ભૂમિ ત્રિવેદીની ગુજરાતી ફિલ્મમાં એન્ટ્રી

કનોડિયા ફેમિલીમાં ખુશીના સમાચાર : મોના બનવાની છે મમ્મી..

વરસાદમાં જ ભીંજાવું છે કે... હેતમાં ?

હિતુ - મોના અને "કંઈક"..

પૂરું કરશે સારી ફિલ્મનું શમણું.. સુરજ ઉગ્યો શમણાને દેશ..

"સુરજ ઉગ્યો શમણાને દેશ"નું શુટિંગ ચાલી રહ્યું હતું ત્યારથી જ આ ફિલ્મના ઘણા વખાણ હિતુ-મોના અને ચંદન પાસેથી સાંભળ્યા હતા.. મોડાસાના એક ગામડામાં જ્યાં આ ફિલ્મનું શૂટિંગ થઇ રહ્યું હતું ત્યાં જવાનું થયું.. તે વખતે હિતુનો ગેટ-અપ જોઇને કંઈક નવું થઇ રહ્યું હોવાનું લાગ્યું પણ ખરું.. ત્યારથી હતું કે આ ફિલ્મ જોવી જ છે.. ખાસ તો આ ફિલ્મના દિગ્દર્શક ઇમરાન પઠાણે ઘણા નવા પ્રયોગો કર્યા હોવાનું સાંભળ્યું હતું.. અને આ સાંભળેલી વાત સાચી લાગી આ ફિલ્મનો પ્રોમો જોયાં બાદ.. પ્રોમોમાં જોવા મળેલા શોટ્સ, કેમેરા એન્ગલ, એક્શન, ગીત, નૃત્યની ઝલક જોતા જ થયું કે ટ્રેલર આવું અદભૂત છે તો ફિલ્મ પણ જોરદાર જ હશે.. હા એક વાત સાચી છે કે ઘાણી વખત ટ્રેલર જેવું ફિલ્મ ન પણ હોય.. પણ આ ટ્રેલર જોતા જ મારા જેવો સિનેચાહકના મનમાં થાય કે "સુરજ ઉગ્યો શમણાને દેશ".. એ સારી ફિલ્મનું શમણું ચોક્કસ પૂરું કરશે.. અને હા, ચટપટી ગ્લેમરસ ગોસીપ તો એ છે કે આ ફિલ્મમાં એક લાં.......બો કિસિંગ સીન પણ ફિલ્માવાયો છે. બોસ.. આપણી ફિલ્મોમાં હવે ગ્લેમરનો રંગ હવે રહી રહીને આવ્યો છે.. ત્યારે આ જે વાંચશે.. તેને એકાદવાર તો  મનમાં ગલીપચી થશે કે હાલોને જોઈ નાખીએ.. જો આવું થાયને તો જોઈ નાખજો હો.. ગુજરાતી ફિલ્મને આપ જેવા સારા દર્શક મળશે.. 

તાક : હું કંઈ આ ફિલ્મનો પબ્લીસીટી મેનેજર નથી.. પણ મને પ્રોમો જોઇને થયું કે આ વાત આપ જેવા વાચકો સુધી પહોચાડવી જોઈએ.. કદાચ એ વાચકમાંથી કોઈ દર્શક બને તો સરવાળે ગુજરાતી સિને જગતને એ દર્શક વધ્યાનો ફાયદો થાયને બસ એટલો જ સ્વાર્થ...

મોટાભા : ઘણા સમયે આવી એક પારિવારિક ફિલ્મ

બાર બાર વર્ષે કિરણ કુમાર ફરી ગુજરાતી ફિલ્મમાં આવવાના હોય એટલે સિનેરસિકને એ ફિલ્મ જોવાની ઉત્કંઠા જરૂર હોય. ગુજરાતી ફિલ્મ જગતના અભ્યાસુ અને ગુજરાતી ફિલ્મના રસિક તરીકે મને પણ એ ફિલ્મ જોવાની એટલી જ ઉત્કંઠા હતી. શુક્રવારે જ છેલા શો માં પહોચી ગયો થિયેટર પર. ટિકીટબારી પર ભીડ જોઈ હાશકારો પણ થયો. થિયેટર ચિક્કાર ભરેલું હતું એ જોઈ ખુશી વધી. પહેલી વાર સાઉથના નિર્માતા હોઈ ફિલ્મમાં સાઉથ ટચ હશે તેવી અપેક્ષા સાથે ફિલ્મ જોઈ.

ડી. રામાનાયડુ પ્રસ્તુતિ અને અવિરાજ દિગ્દર્શિત ફિલ્મ મોટાભા એ પારિવારિક વાર્તા પર આધારિત છે. આ વાર્તા મોટાભાની આસપાસ ગુથાયેલી રહે છે. મોટાભાએટલે કે ધર્મરાજસિંહ ગોહિલ  એક એવું વ્યક્તિત્વ કે જે પરિવારને હૂફ આપવા... પરિવારને એક રાખવા બધું ન્યોછાવર કરી દે છે. પણ સંજોગો એવા સર્જાય છે કે મોટાભાના પરિવારનો માળો વીંખાઈ જાય છે. મોટાભાને ત્રણ ભાઈઓ હોવા છતાં તેમને છેક સુધી સાથ આપનાર એક જ ભાઈ રહે છે. મોટાભાને ઉપકારનો બદલો અપકારથી મળે છે. તેમને જશને બદલે અપજશ મળે છે. તે હંમેશા સુખ વહેચતા ફરતા હોય છે.. પણ વિધાતા તેમના નસીબમાં લખે છે. નર્યું દુખ. આ જ ફિલ્માં એક સંવાદ મુજબ કૌરવો અને પાંડવોની લડાઈમાં છેવટે બાણથી વિંધાય છે ભીષ્મ. કંઈક આવી જ હાલત થાય છે આ ફિલ્મમાં મોટાભાની. 

મોટાભાના કિરદારમાં કિરણ કુમાર રંગ જમાવે છે.  કિરણ કુમારના સૌથી નાનાભાઈના પાત્રમાં હિતુ ખીલી ઉઠે છે. સાથે મોના થીબા પણ મનને ફાવે તે જ કરવા વાળી મનસ્વિનીના પાત્રને ન્યાય આપે છે.  તો પદમારાણી અને રાગિણી જેવા ધરખમ કલાકારો હોઈ અભિનયનું પાસું સશકત છે. ફિલ્મમા મજ્જા પડી જાય તેવી બાબત છે ફિલ્મના મસ્ત ગીતો.. "એ છોરી.. '' અને ''કે ને મારા કાન કુંવર, i love you કહી દે'' જેવા ગીતો આજની પેઢીને સો ટકા ગમે ગમે ને ગમે જ.((જો કે, હું જે થીયેટરમાં ફિલ્મ જોવા ગયો ત્યાં કમનસીબે સાઉન્ડ એટલું ખરાબ હતું કે સંગીતકાર ઇકબાલ દરબાર અને દિગ્દર્શકે કરેલી મહેનત એ ખરાબ સાઉન્ડમા દબાઇ જાય.)) ગીતમા કોસ્ચ્યુમ-લોકેશન પણ ગમી જાય તેવા છે. ગુજરાતી ફિલ્મ્સના ગીત બીબાઢાળ રાગ થી હટીને આવા થઇ જાય એટલે તો બાપુ મોજ પડી જાય ને.. હિતુ-મોનાનું ટ્યુનીંગ જોતા ડાન્સ તો ધમ્માલ જ હોય એમાં બેમત નથી. અત્યારે બની રહેલી ફિલ્મ્સની સરખામણીએ નિર્માણ પણ સારું હતું. બસ જે વાત ખટકી તે એ કે.. દમદાર સ્ક્રિપ્ટના અભાવે આખીય ફિલ્મ જોયા બાદ મન પર હાવી થઇ જાય તેવું કોઈ પણ પાત્ર નથી. જે અપેક્ષા ના સંતોષાઈ તે એ કે સાઉથના નિર્માતા હોઈ ફિલ્મના એડીટીંગમાં સાઉથ ટચ જોવા મળશે તેમ હતું . પણ માત્ર છેલ્લે હિતુ પર થઇ રહેલા હુમલાને રોકવા કિરણ કુમાર ખેસથી તલવાર હટાવે છે. તે એક સીન સિવાય સાઉથ ટચ ક્યાંય સ્પર્શી ના શક્યો. 

હાલ જયારે પ્રેમ કહાણીનો ટ્રેન્ડ ચાલી રહ્યો છે ત્યારે પારિવારિક વાર્તા સાથે આવવું એ પણ એક સાહસ જ છે. આ સાહસમાં સહભાગી થનાર ટીમને અભિનંદન.