ગુજ્જુભાઈ ખરેખર 'ગ્રેટ' છે...!! ગમે એવી ગુજરાતી ફિલ્મ

             ગુજ્જુભાઈ સિરિઝના નાટકો જોયેલા... હવે ગુજ્જુભાઈ એટલે કે, સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા 'ગુજ્જુભાઈ ધ ગ્રેટ' ફિલ્મ લઈને આવતા હોય એટલે હસાવશે એવી અપેક્ષા તો તેમના નાટકના જોનારને હોય હોય ને હોય જ.  હા, ફિલ્મ જોતા પહેલા એવું હતુ કે, ફિલ્મ નાટક  ન હોય તો સારું.. ને જેવી ફિલ્મ પતી કે તરત થયું કે, ના.. નાટક નહોતું જ, પરદા પર ફિલ્મ જ દેખાતી હતી. જો કે, એ માટેની ક્રેડિટ ડિરેક્ટર ઈશાનના ખાતામાં જાય. ફિલ્મની જે પંચ લાઈન છે તેમ 1ST સુપર કોમેડી ગુજરાતી ફિલ્મ.. દેખાઈ રહી છે. 

સ્ટોરી અને સ્ક્રીનપ્લે

એન્જોય... એન્જોય.... અને એન્જોય.... આવો જીવનમંત્ર રાખનારા હસમુખ ગાંધીની ફેમિલિ ફરતે આખી ફિલ્મની કહાણી છે. એ કહાણીમાં દિકરી તનિષા, તનિષાનો બોયફ્રેન્ડ મોન્ટુ અને હસમુખ ગાંધીનો મેનેજર બકુલ બુચ કઈ રીતે ટ્વીસ્ટ લાવે છે એ ઘટમાળ માત્ર ને માત્ર હાસ્ય સર્જે છે. અધૂરામાં પૂરુ તેમાં પોલીસ અને આતંકવાદી ભળે એટલે કહાણી જામતી જાય છે. સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયાનો સ્ક્રીનપ્લે એટલે હાસ્યની ગેરંટી તો હોય જ.

અભિનય

સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા ધમાલ મચાવે જ.. પણ એમની ધમાલ જેટલી જ કમાલ કરી જિમિત ત્રિવેદીએ. સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા સાથે સ્ક્રીન શેર કરવી એટલે તગડા એક્ટર હોવું અનિવાર્ય અને આવશ્યક બંને હતુ, ને જિમિતને જોઈ દર્શકો ચોક્કસ એમ બોલે છે કે, હસમુખભાઈને બકુલ બરાબરનો મળ્યો છે.!! સ્વાતિ શાહ તો મજ્જાના એક્ટ્રેસ છ જ.  સુનિલ વિસરાણી અને ધર્મેશ વ્યાસ પણ પોલીસ અને આતંકવાદીના કિરદારમાં જમાવટ કરે છે. 

ગીત સંગીત

નિરેન ભટ્ટ અને ઈશાન રાંદેરિયાના ગીતોને પાર્થ ભરત ઠક્કર અને અદ્વેત નેમલેકરે સંગીત આપ્યુ છે. ગીત યંગસ્ટર્સને પસંદ આવે એવી ફ્લેવરના સંભળાય છે.

દિગ્દર્શન

ફિલ્મ જે રીતે સ્ટાર્ટ થાય છે. એ જ સીકવન્સ બતાવી દે છે કે ઈશાનની ગાડી દોડવાની છે બોસ. પહેલી જ ફિલ્મ ને એમાં સિદ્ધાર્થ રાંદેરિયા ( ભલે ને પિતા હોય ) સામે ડિરેક્શન તરીકે એન્ટ્રી લેવાની અઘરું તો ગણાય જ. ને એમાં આઉટ એન્ડ આઉટ કોમેડી સબ્જેક્ટ એટલે દિગ્દર્શક તરીકે ઈશાને અઘરી પરીક્ષા પાસ કરવાની હતી.. જે ઈશાને કરી છે.

ફિલ્મ શા માટે જોવા જવી ? 

જો તમે સરસ મજાની ગુજરાતી ફિલ્મ જોવા માગતા હોય તો ડેફિનેટલી તમારે આ ફિલ્મ જોવી જોઈએ. 

કોણ ન જોવા જાય ?

જેને ગુજરાતી ફિલ્મ માટે સોગિયું ડાચું જ રાખવાનું છે અને ફિલ્મની નિંદા જ કરવાની છે એ મહેરબાની કરીને જોવા ન જાય... કેમ કે, જો એ જોવા જશે તો એને પણ હસાવી દેશે આ કોમેડી ફિલ્મ...

  

ગુજરાતી ફિલ્મ્સના 'અચ્છે દિન' ક્યારે ?

ગુજરાતી ફિલ્મ્સમાં'ય હતો દમ

આપણી ફિલ્મ્સ કોઈથી નહોતી કમ

કદાચ એટલે જ હીન્દી સિનેમામાં મોટું નામ ધરાવતા અદાકારો ગુજરાતી ફિલ્મ્સમાં કામ કરતા હતા.  

જરાં યાદ કરો... ગુજરાતી ફિલ્મનો સુવર્ણ કાળ... 

ગુજરાતી ફિલ્મ્સના 'અચ્છે દિન' ક્યારે ?

જ્યુબિલી કુમાર ઉર્ફે રાજેન્દ્ર કુમાર, અમઝદ ખાન, શત્રુઘ્નસિંહા, ડેની, નસીરુદ્દીન શાહ, શક્તિ કપુર, ગુલશન ગ્રોવર, ઓમપુરી, સદાશિવ અમરાપુરકર, ગોવિંદ નામદેવ, અપૂર્વ અગ્નિહોત્રી, તનુજા, રીનારોય, માધુરી દીક્ષિત, સ્મિતા પાટીલ... સહિત... કેટ-કેટલાય ચહેરાઓ ગુજરાતી ફિલ્મના પરદે દેખાઈ ચૂક્યા છે. બોસ, એ વખતની આપણી ફિલ્મ્સમાં કંઈક તો દમ હશે ને યાર... કંઈ એમ જ ઓછા આ ચહેરાઓ આપણી ફિલ્મમાં દેખાવાનું પસંદ કરે  ? દલીલ જ કરવી છે તે લોકો તો એમ પણ કહેશે કે, એ સમયે તેમની પાસે વધારે કામ નહી હોય એટલે તેમણે કામના ભાગ રૂપે આપણી ફિલ્મ્સ સ્વીકારી હશે.. આવી દલીલ કરનારાઓ સાથે શબ્દથી સંઘર્ષ કરવા કરતા તેઓ વધુ એક વખત ઉપરના નામ વાંચી લે અને તેમણે જે સાલમાં ગુજરાતી ફિલ્મમાં કામ કર્યુ એ જ વર્ષે તેમણે કરેલી હિન્દી ફિલ્મની યાદી મારી પાસેથી મેળવી શકે છે. કોઈએ કંઈ એમ જ ગુજરાતી ફિલ્મમાં કામ નહોતું કર્યુ. પણ એ ફિલ્મની સ્ટોરી અને એ વખતની મર્યાદાઓમાં થઈ શકે તેવું મેકિંગ જોવા મળતું હતુ. ચાલશે... જેવી વિચારસરણી તો ઘણી પાછળથી આવી. બાકી એ વખતની સુપરહિટ ફિલ્મને આજે પણ જુઓ તો તમને તેનું  મેકિંગ  ચોક્કસ ગમશે જ. 

ગુજરાતી ફિલ્મો નહી જોનારાઓના મનમાં એવી પણ દલીલ હોય છે કે, માત્ર કેડીયુ-ધોતી અને ચણિયાચોળી વાળી જ ગુજરાતી ફિલ્મ હોય છે. પણ યાર.. આ માનસિકતાને જડતાથી વળગી રહેવાની જગ્યાએ એય યાદ કરોને કે એક આખેઆખો ગાળો એવો ગયો.. જેમાં એવી જ ફિલ્મ આવી.. કે જેમાં તમને જે લૂક જુઓ ગમે છે એ જ લૂક સાથે ફિલ્મ્સ બની.

ધીરે ધીરે લોકકથાનક વાળી ફિલ્મ વધતી ગઈ... જ્યાં સુધી એ કથાનક ગમ્યા ત્યાં સુધી દર્શકોએ જોઈ ફિલ્મ.. ને વખાણી. પણ પછી પરિવર્તન તો જોઈએ ને... આપણા મેકર્સ તો ઘેટાંચાલની જેમ ચાલ્યા જ ગયા... પછી દર્શકોએ થિયેટર તરફ ચાલવાનું બંધ કર્યુ.  

હવે ફરી... સારી આશા બંધાઈ છે. 

સારા મેકર્સ સામે આવી રહ્યા છે. 

નવલોહિયા મથી રહ્યા છે. 

સંદીપ પટેલની મોતીના ચોક રે સપનામાં દીઠા હોય કે નવા પ્રયોગ સાથેની લવ ઈઝ બ્લાઈન્ડ, જનમોજનમ, આશિષ કક્કડની બેટરહાફ, નૈતિક રાવલ અને ખંજનની ચાર, મૌલિક પાઠકની વીર હમીરજી, વિપુલ વ્યાસની પરદેશ- એક સપનું, ધવલ પટેલે બનાવેલી ફિલ્મ વ્હીસ્કી ઈઝ રિસ્કી, ઓસ્કરના નોમિનેશનમાંથી ફેંકાયેલી ફિલ્મ ધ ગુડ રોડ, આ વર્ષે જ આવેલી ફિલ્મ, હેપ્પી ફેમિલી પ્રા. લિ, આપણે તો ધીરુભાઈ, આ તે કેવી દુનિયાથી માંડી અભિષેક જૈનની કેવી રીતે જઈશ અને બે યાર... સહિતની ફિલ્મની સફર હવે સારી ફિલ્મની અને ફિલ્મ જગતના 'અચ્છે દિન'ની આશા જગાવે છે. પણ હા.. સારી લોકકથાનક વાળી ફિલ્મની સાથે જેમ ગમે તે લોકકથાની ફિલ્મ.. ગમે તેવા મેકિંગ સાથે દર્શકોની માથે ઝીંકી દેવાઈ. એવી જ રીતે 'અર્બન ગુજરાતી ફિલ્મ'ના નામે પણ દર્શકોની બેન્ડ બજાવાય છે, એ બંધ થાય તો સારુ. કારણ કે, સારી ફિલ્મ હશે વિચારીને થિયેટરમાં ગયા પછી  જે દર્શકોનો દાવ થઈ જાય છે એ ફરી બીજા સારા પ્રયત્ન વખતે થિયેટરથી દુર રહેવાનું જ વિચારશે.. ને એને સવાલ થશે,  ગુજરાતી ફિલ્મ્સના 'અચ્છે દિન' ક્યારે ?

'મિસિસના મિસકોલ'માં મસ્તીભર્યુ મનોરંજન