Showing posts with label harun arun. Show all posts
Showing posts with label harun arun. Show all posts

Monday, 25 January 2010

''હારુન અરુણ''ને એવોર્ડ બે, થિયેટર એક પણ નહિ !! વાહ રે ગુજરાત



           વધુ એક વાર ગુજરાતનું ગૌરવ ઝળક્યું આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે.. આ વખતે પણ નિમિત બની ગુજરાતી બાળ ફિલ્મ 'હારુન-અરુણ'.  ઢાકામાં યોજાયેલા ઇન્ટરનેશનલ ફિલ્મ ફેસ્ટીવલમાં વિનોદ ગણાત્રા દિગ્દર્શિત આ ફિલ્મ 'જુવેનાઇલ ઓડિયન્સ એવોર્ડ' મેળવી સિદ્ધિનું એક છોગું પોતાના શિરે લગાવી ગઈ. ચિલ્ડ્રન્સ સોસાયટી દ્વારા નિર્મિત આ ફિલ્મે બીજી સફળતા મેળવી છે. આ પહેલા હારુન-અરુણે શિકાગોમાં ગુજરાતનો ડંકો વગાડ્યો હતો. ઉપર-છાપરી આ બીજી સફળતા મેળવનાર દિગ્દર્શક વિનોદ ગણાત્રા લાખ લાખ અભિનંદનના હકદાર છે. વિનોદ ગણાત્રા સાથે રાગિણીબહેન સહિતની ટીમ પણ અભિનંદનની અધિકારી છે. જે કોઈ ગુજરાતી આ સમાચાર જાણે તે કેટલો આનંદિત થઇ જાય.. જો કે, આ આનંદ વચ્ચે એક વાતનું દુખ અનુભવે કે આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે નામ રોશન કરનારી ફિલ્મથી હજુ ગુજરાતની જનતા વંચિત છે. બોલો આટલી સારી ફિલ્મ હજી થિયેટરથી વંચિત છે. આ ફિલ્મ ક્યારે ગુજરાતના થિયેટરમાં આવશે એની રાહ ગુજરાતના સીનેરસિક જોઈ રહ્યા છે. યાર, એક તરફ સૌ કોઈ ફરિયાદ કરી રહ્યા છે કે, ગુજરાતી ફિલ્મ્સ સારી નથી હોતી. બીજી તરફ આટલી સારી ફિલ્મ જનતાને જોવા નથી મળતી. અરે ! બબ્બે આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ એવોર્ડ સમારોહમાં આ ફિલ્મને મળેલું સન્માન એ માત્ર, 'હારુન-અરુણ'નું  સન્માન નથી. માત્ર વિનોદ ગણાત્રા અને તેમની ટીમનું જ સન્માન નથી, પણ એ સન્માન છે ગુજરાતી ફિલ્મ જગતનું. એ સન્માન છે ગુજરાતી ભાષાની ફિલ્મનું. સન્માન છે ગુજરાતી ભાષાનું. જે ફિલ્મે આવું સન્માન અપાવ્યું છે એ ફિલ્મ થિયેટરમાં બતાવવા થિયેટર માલિકો વચ્ચે પડાપડી થવી જોઈએ. પણ અહી તો ઉલટી ગંગા છે. આ ફિલ્મ હજી પરદા પર નથી આવી એ જોતા તો એમ જ કહેવાય ને. ચિલ્ડ્રન્સ સોસાઈટી ઓફ ઇન્ડિયા દ્વારા આ ફિલ્મનું નિર્માણ સારી રીતે થાય એ માટે આર્થિક મદદ કરાઈ.. પણ હવે ખરી જરૂર તો તેને લોકો સુધી લઇ જવાની છે. નંદિતા દાસ ચિલ્ડ્રન્સ સોસાઈટી ઓફ ઇન્ડિયાના અધ્યક્ષ પદે બિરાજેલા છે ત્યારે શું તેઓ એક ડગલું આગળ વધીને આ દિશામાં કશુંક નક્કર કરે તેવી આશા એક ગુજરાતી તરીકે અને એક ગુજરાતી સીને રસિક તરીકે હોય તો એમાં ખોટું કશું નથી. 
        સારી ફિલ્મને થિયેટર ના મળવું એ વિનોદ ગણાત્રા માટે નવું નથી. આ પહેલા તેમની જ ફિલ્મ ''હેડા હોડા'' વખતે  પણ આવું જ થયું હતું. ''હેડા હોડા'' પણ ઢગલાબંધ એવોર્ડ પોતાની ઝોળીમાં મેળવી ચુકી છે. અનેક આંતરરાષ્ટ્રીય ફિલ્મ એવોર્ડસ સમારોહની સફર કરી ચુકેલી આ ફિલ્મ હજુ સુધી આપણાં ગુજરાતના થિયેટર સુધી નથી પહોચી શકી. લો બોલો, આને શું કહીશું.. ? આપણાં ફૂટેલા નસીબ બીજું શું ? ''હેડા હોડા'' જેવી સારી ફિલ્મથી આપણે તો વંચિત રહ્યા છીએ. શું ''હારુન અરુણ''નું પણ એવું જ થશે ? આશા રાખીએ આ વખતે કોઈ સાચો ગુજરાતી જાગે અને ''હારુન-અરુણ''ને થિયેટર સુધી લઇ આવે. લઇ આવો યાર, આ ફિલ્મ જોયા બાદ ગુજરાતી ફિલ્મ્સ સારી નથી હોતી એવું કહેનારના મો સિવાઈ જશે એ નક્કી છે.. 

Wednesday, 16 December 2009

હારુન અરુણ : મોટેરા ને ગમે તેવી બાળ ફિલ્મ



'હારુન-અરુણ' ને આન્તરરાષ્ટ્રીય એવોર્ડ મળ્યાનું વાચ્યું ત્યારથી તે ફિલ્મ જોવાની મનસા હતી. રાહ હતી તેના થિયેટરમાં આવવાની. હજુ થિયેટરમાં તો એ નથી આવી પણ 'નઝરીયા' દ્વારા યોજવામાં આવેલા પીસ ફિલ્મ ફેસ્ટીવલમાં જોવા મળેલી આપણી ગૌરવવંતી ફિલ્મ એટલે 'હારુન-અરુણ'. ગૌરવવંતી એટલા માટે કે આ ફિલ્મે વિદેશમાં ગુજરાતનો ડંકો વગાડ્યો છે. પીસ ફિલ્મનો એવોર્ડ મેળવનારી આ ગુજરાતી બાળ ફિલ્મ વિષે કેટલા ગુજરાતીઓ જનતા હશે ખબર નથી, પણ એટલું ચોક્કસ છે કે જે ગુજરાતીઓ જનતા હશે તેમની છાતી ગજગજ ફૂલતી હશે. ગર્વ થવાનું સીધું કારણ છે, લોકો આમ પણ ગુજરાતી ફિલ્મના નામથી નાકનું ટેરવું ચઢાવે છે તેવે ટાણે કચ્છીધરા પર એક કચ્છીમાંડુંએ બનાવેલી આ ફિલ્મની નોંધ વિદેશમાં લેવાઈ છે.
હિન્દુસ્તાનના ભાગલા પડીને ભારત અને પાકિસ્તાન થયા ત્યારે મને કમને છુટા પડેલા લોકની વાત છે આ ફિલ્મમાં. લખપતના રશીદ સુલેમાંનના પરિવારના પણ દેશ સાથે ભાગ પડી ગયા. વર્ષો બાદ તેમાં માત્ર બે જ જણ બચે છે, રાશીદ અને તેનો પૌત્ર હારુન. રશીદ પોતાની આવરદા પૂરી થાય એ પહેલા હરુનને લખપત પહોચાડવા માંગતો હોય છે. એક રાતે બંને સરહદ પર કરે છે. પણ સંજોગ તેમને વિખુટા પડે છે. એકલો પડેલો હારુન ત્રણ બાળકોને મળે છે. તે બાળકો હારુનને પોતાના ઘરે લઇ જાય છે. પોતાની માં વાલબાઈથી સંતાડીને રાખે છે. આ બાળકોને હારૂને પોતાનું નામ હારુન જ કહ્યું હોય છે, પણ બાળકો સમજે છે અરુણ. અને આ રીતે હારુન થઇ જાય છે અરુણ. એ પછી સર્જાતી એક પછી  એક ઘટમાળને કરને હારુન ન માત્ર વાલબાઈ પણ આખાયે ગામને ઘેલું લગાડે છે.
રણની સફેદ ચાદર ઓઢેલા કચ્છની ધરા પર કચ્છી સર્જક ફિલ્મ કચકડે મઢે એટલે તેમાં સર્જનાત્મકતા સાથે ભાવના પણ ભળે. વિનોદ ગણાત્રાની આ ફિલ્મની નોંધ સ્થાનિક સ્તરે ન લેવાય એના કરતા વધુ દુખ એક ફિલ્મ રસિક હોવાને નાતે એ થાય છે કે હજુ આ ફિલ્મ થિયેટર સુધી નથી પહોચી. જો કે, સવાલ એ  પણ છે કે માત્ર બોક્ષ ઓફિસ સાથે નિસ્બત ધરાવતા થિયેટરમાં આ ફિલ્મ આવી પણ જાય તો તેના સુધી દર્શકો આવશે ખરા ? કારણ કે મોટાભાગના લોકો તો ગુજરાતી ફિલ્મનું નામ સંભાળતા જ નાકનું ટેરવું ચડાવે છે. ત્યારે આ તો ગુજરાતી પણ ખરી અને વધુમાં બાળફિલ્મ.!! બાળફિલ્મના નામથી સોગીયું ડાચું કરનારાઓને મારો એક જ સવાલ છે કે, અલ્યાઓ તમે તમારા ટેણીયાઓને લઇ  હેરી પોટર જોવા હોંશે હોંશે જાવ છો.. એ બાળફિલ્મ નથી ? તો પોતાની ભાષામાં બનેલી, આંતરરાષ્ટ્રીય ખ્યાતી પામેલી બાળફિલ્મથી સુગ શાને ? એક વાર હારુન અરુણ જુઓ, પછી કદાચ તમે કહી પણ નહિ શકો કે ગુજરાતી ફિલ્મ સારી નથી હોતી. હારુન અરુણ છે તો બાળફિલ્મ પણ છે મોટેરાઓને પણ ગમે તેવી.
અભિનંદન વિનોદભાઈ, ધીરુબહેન, રાગિણીબહેન અને આખીયે ટીમને.
જીતેન્દ્ર બાંધણીયા, બુલેટીન પ્રોડ્યુસર, ટીવી-૯ ગુજરાત